Jerzy Zenon Adamek
Biografia
Jerzy Zenon Adamek urodził się 18 maja 1927 roku w Toruniu. Był szybowcowym i samolotowym pilotem sportowym i doświadczalnym, autorem podręczników pilotażu oraz działaczem społecznym i prawnikiem. Był synem Tomasza i Katarzyny Pawlak; jego ojciec zginął w hitlerowskim obozie koncentracyjnym Oranienburg. Podczas okupacji pracował jako gazeciarz i działał w konspiracji jako łącznik Armii Krajowej pod pseudonimem Jur. 4 października 1945 r. został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa, jednak uniknął represji z powodu nielegalnej działalności.
Ukończył liceum w Toruniu i studia na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, uzyskując tytuł magistra prawa w 1952 roku. W 1946 roku rozpoczął szkolenie szybowcowe w Tęgoborzu, w 1950 roku samolotowe, a w tym samym roku zdobył pierwszy rekord Polski w przelocie docelowym (413 km) i został członkiem kadry narodowej. Był prezesem Aeroklubu Pomorskiego (1949–1951) i Diamentową Odznakę Szybowcową uzyskał w 1959 roku (nr 37). Zawodowo związany z Ligą Lotniczą, Ligą Przyjaciół Żołnierza i Aeroklubem PRL. W 1954 r. po zderzeniu z drugim szybowcem skoczył ze spadochronem, a wydarzenie to stało się inspiracją do podręcznika. W 1957 r. odbył pierwszy na świecie pokazowy lot holowany szybowcem za śmigłowcem. W latach 60. uzyskał uprawnienia pilota doświadczalnego. Był członkiem Głównej Komisji Badania Wypadków Lotniczych i Państwowej Komisji Egzaminacyjnej. W latach 1971–1975 brał udział w akcjach agrolotniczych w Afryce i szkoleniu egipskich pilotów na samolotach PZL-104 Wilga, a następnie kierował personelem lotniczym w Przedsiębiorstwie Usług Lotniczych i pracował jako pilot sanitarny. Przeszedł na emeryturę w 1987 roku.
Był autorem lub współautorem kilku podręczników lotniczych. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Żoną od 1952 roku była Wanda Zajączkowska, pilotka szybowcowa; mieli dwie córki. Zmarł 12 października 2002 r. i pochowany jest na cmentarzu w Kiełpinie.