Danuta Irena Bieńkowska

poetka, prozaiczka, historyczka literatury, folklorystka
07.12.1927 09.07.1974 Toruń
Strona główna / Sławne osoby / Danuta Irena Bieńkowska

Biografia

Danuta Irena Bieńkowska (ur. 7 grudnia 1927 w Toruniu – zm. 9 lipca 1974 w Bergenie, Norwegia) była polską poetką, prozaiczką, historyczką literatury i folklorystką.

Ukończyła slawistykę na Uniwersytecie Londyńskim. W 1965 uzyskała stopień doktora na rozprawie o wczesnej twórczości Żeromskiego.

W roku 1940 została wywieziona do Kazachstanu. Przebywała następnie w Iranie i w Indiach (w osiedlu polskim Valivade). W latach 1946–1956 przebywała w Wielkiej Brytanii. W 1956 wyjechała do Kanady (Toronto). W 1958 debiutowała na łamach prasy emigracyjnej jako poetka. W latach 1962–1974 była wykładowcą literatury polskiej i rosyjskiej na uniwersytecie w Toronto.

Zmarła tragicznie w wypadku kolejki linowej Ulriksbanen w Bergenie (Norwegia) podczas pobytu, wracając z kongresu w Helsinkach.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Doktorat w 1965 roku na temat wczesnej twórczości Żeromskiego.
Wykładowczyni literatury polskiej i rosyjskiej na Uniwersytecie w Toronto (1962–1974).
Debiutowała w prasie emigracyjnej jako poetka w 1958 roku.
Wydanie poetyckie i prozatorskie w emigracji, m.in. Między liniami (1959) i Pieśń suchego języka (1971).

Ciekawostki

Debiutowała w prasie emigracyjnej jako poetka w 1958 roku.
Zginęła w wypadku kolejki linowej Ulriksbanen w Bergenie podczas powrotu z kongresu w Helsinkach (1974).

Udostępnij