Ryszard Karol Handke

Teoretyk i historyk literatury
29.06.1932 12.10.2010 Toruń

Biografia

Ryszard Karol Handke urodził się 29 czerwca 1932 roku w Toruniu. Był polskim teoretykiem i historykiem literatury, pionierem polskich badań nad fantastyką literacką. Był synem Karola Handkego i Marii Handke z d. Gibińskiej. Jego ojciec był prawnikiem. Od 1940 mieszkał w Łodzi; w 1951 ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki. W tym samym roku rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Łódzkim, od 1953 kontynuował je na Uniwersytecie Warszawskim i ukończył je w 1955. Od 1954 pracował jako redaktor w redakcji polonistycznej Państwowych Zakładów Wydawnictw Szkolnych. W 1962 został zatrudniony w Katedrze Teorii Literatury Uniwersytetu Warszawskiego. Tam w 1968 obronił pracę doktorską Polska proza fantastyczno-naukowa. Zarys rozwoju, próba poetyki, napisaną pod kierunkiem Marii Renaty Mayenowej, opublikowaną w 1969 pod tytułem Polska proza fantastyczno-naukowa. Problemy poetyki. Książka ta była pierwszą polską książką o science fiction.

W 1980 uzyskał na podstawie pracy Utwór fabularny w perspektywie odbiorcy stopień doktora habilitowanego. Od 1981 do 2000 kierował Zakładem Metodyki Literatury i Teorii Literatury w Instytucie Literatury Polskiej Wydziału Polonistyki UW. W 1991 został mianowany profesorem nadzwyczajnym na Wydziale Polonistyki UW. W 1993 otrzymał tytuł profesora. Był twórcą przedmiotu dydaktycznego teoria lektury.

W 2002 przeszedł na emeryturę na UW, a od 1 października 2003 był zatrudniony w Instytucie Slawistyki Polskiej Akademii Nauk.

W latach 1980–1981 był przewodniczącym Komisji Wydziałowej NSZZ Solidarność na swoim wydziale. Od 1981 do 1993 był członkiem redakcji Pamiętnika Literackiego, w latach 1982–2002 przewodniczącym Stołecznego Komitetu Olimpiady Literatury i Języka Polskiego. Od 2008 do śmierci przewodniczył powstałemu w 2008 Stowarzyszeniu imienia Stefana Żeromskiego.

W 1983 został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, w 1990 Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

Jego żoną od 1954 była Kwiryna Handke, z którą miał córkę Monikę.

Polska proza fantastyczno-naukowa. Problemy poetyki (1969) Utwór fabularny w perspektywie odbiorcy (1982) Teoria from narracyjnych w niemieckim kręgu językowym. Antologia (1982) - redakcja O czytaniu. Krótki zarys wiedzy o dziele literackim i jego lekturze (1984) Spór o SF. Antologia szkiców i esejów o science fiction (1989) - redakcja (wspólnie z Lechem Jęczmyką i Barbarą Okólską) Ze Stanisławem Lemem na szlakach fantastyki naukowej (1991) - w serii Biblioteka Analiz Literackich W świecie tekstów i wartości. Szkice z teorii lektury (1991) Walka, wojna, wojskowość (2002) - jako 6. tom serii Słownictwo pism Stefana Żeromskiego

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Opracowanie pierwszej w Polsce książki o science fiction: Polska proza fantastyczno-naukowa. Problemy poetyki (1969)
Habilitacja na podstawie pracy Utwór fabularny w perspektywie odbiorcy (1980)
Kierowanie Zakładem Metodyki Literatury i Teorii Literatury UW (1981–2000)
Profesor nadzwyczajny (1991) i profesor (1993) na Wydziale Polonistyki UW
Twórca przedmiotu dydaktycznego Teoria lektury

Ciekawostki

Był żonaty z Kwiryna Handke od 1954 i miał córkę Monikę.
Przewodniczył Stołecznemu Komitetowi Olimpiady Literatury i Języka Polskiego (1982–2002)
Przewodniczył Stowarzyszeniu imienia Stefana Żeromskiego od 2008

Udostępnij