Przemysław Seweryn Burchard

Przemysław Seweryn Burchard urodził się 5 lipca 1925 roku w Podgórzu. Podczas II wojny światowej pełnił służbę w Narodowych Siłach Zbrojnych i Armii Krajowej, brał udział w ataku na areszt UB w Tomaszowie Mazowieckim i został skazany na karę śmierci, która została złagodzona amnestią. Po wojnie ukończył studia etnograficzne na Wydziale Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie i studiował także w Szkole Inżynierskiej w Szczecinie. W latach 1953–1955 pracował jako asystent w Zakładzie Badania Sztuki Ludowej w Krakowie, współpracując z prof. Romana Reinfussa.

W latach 1955–1958 był założycielem i redaktorem naczelnym czasopisma Ziemia. Debiutował w 1957 na łamach prasy. Od 1960 mieszkał w Warszawie. Był członkiem kolegium redakcyjnego pisma Poznaj Świat oraz publikował w Wierchy. Uprawiał taternictwo, speleologię, kajakarstwo, łucznictwo i nurkowanie. Był prekursorem polskiej speleologii i inicjatorem nurkowania swobodnego w Polsce, prowadząc ekspedycje odkrywcze w latach 1950–1966.

Podróżował po Ameryce Południowej i Środkowej, Australii i Oceanii, Nowej Gwinei, Afryce i Dalekim Wschodzie. Zajmował się badaniami nad mniejszościami narodowymi, akulturacją i interferencją kulturową. Sprowadził do Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie kolekcję związaną z Indianami Kolumbii. W okresie stanu wojennego był działaczem opozycji demokratycznej, angażował się w Prymasowski Komitet Pomocy Pozbawionym Wolności i Ich Rodzinom. Po 1989 wydawał katalogi sztuki dawnych ziem wschodnich, książki historyczne, poezję i przewodniki krajoznawcze w wydawnictwie Burchard Edition.

Przemysław Burchard zmarł 16 kwietnia 2008 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 139-1-19). Mieszkał wcześniej w Warszawie przy ul. Podleśnej. Był członkiem Klubu Grotołazów i Oddziału Warszawskiego Związku Literatów Polskich.