Moritz Baerwald
Biografia
Moritz Baerwald urodził się w Toruniu 3 grudnia 1860 roku. Kształcił się w miejscowym gimnazjum, a w 1879 r. podjął studia prawa i wiedzy o państwie na uniwersytetach w Heidelbergu, Lipsku i Berlinie. Po zdaniu egzaminu zawodowego w 1882 r. uzyskał stopień referendariusza, a w 1887 r. awansował do asesora.
W 1887 r. zamieszkał w Bydgoszczy, gdzie od 1887 r. pełnił funkcję obrońcy przy Sądzie Krajowym. W 1906 r. otrzymał tytuł radcy sprawiedliwości, a dwa lata później został notariuszem publicznym. Jego kancelaria mieściła się najpierw przy Wełnianym Rynku, a od 1907 r. przy placu Teatralnym.
Poza działalnością prawniczą prowadził również udziały w spółce. W 1892 r. wraz z bratem Willim zakupił młyn parowy na Szreterach, który po przebudowie stał się jednym z najnowocześniejszych w mieście, produkując 30 ton zboża na dobę. Transport surowców odbywał się koleją wąskotorową.
Władze miasta Bydgoszczy powołały go w 1902 r. na niepłatnego radcę miejskiego; zajmował się kwestiami własności gruntów. Od 1906 r. działał w miejskiej deputacji finansowej. Był również aktywny w życiu politycznym; w 1912 r. wybrano go do Parlamentu Pruskiego z okręgu Mogilno-Żnin-Wągrowiec jako członka Postępowej Partii Ludowej. W 1914 r. krytykował ustawę o rozdziale ziemi skierowaną przeciwko Polakom. W styczniu 1919 r. został posłem do Zgromadzenia Narodowego w Weimarze z ramienia Deutsche Demokratische Partei.
Poza pracą zawodową należał do licznych organizacji; od 1889 r. był częścią bydgoskiej gminy żydowskiej, a od 1909 r. pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego zarządu gminy. W 1903 r. wszedł w skład zarządu Izby Adwokackiej Prowincji Poznańskiej. Zmarł 26 grudnia 1919 r. w Berlinie; pochowany na cmentarzu żydowskim w Berlinie-Weißensee.