Lech Stefan Cergowski
Biografia
Lech Stefan Cergowski, właśc.Szczurek-Cergowski, urodził się 30 listopada 1923 roku w Toruniu. W czasie II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej i uczestniczył w powstaniu warszawskim jako celowniczy ciężkiego karabinu maszynowego w kompanii B-1 pułku „Baszta”. Został ciężko ranny 14 września 1944 roku. Po pobycie w obozie w Pruszkowie przewieziono go do Brwinowa, a 27 września 1944 odznaczono Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami, a 2 października 1944 Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari. Wojnę zakończył w stopniu plutonowego podchorążego.
Po wojnie był represjonowany; we wrześniu 1950 został aresztowany pod sfingowanym zarzutem szpiegostwa, skazany na 12 lat więzienia i zwolniony dopiero w marcu 1956.
Jako dziennikarz sportowy rozwinął karierę pod wpływem Kazimierza Gryżewskiego. Pracował m.in. w „Wieczorze Warszawy” (1948), „Rzeczpospolitej” (1949) i w „Przeglądzie Sportowym” (od 1949). Po wyroku i zwolnieniu wrócił do redakcji PS w 1956 i pracował w niej aż do śmierci w 1986, pełniąc m.in. funkcje kierownika działu publicystycznego, zastępcy sekretarza redakcji, kierownika działu reportażu, sekretarza redakcji i zastępcy redaktora naczelnego.
Specjalizował się w szermierce (był także sędzią) i kolarstwie, relacjonował największe sukcesy polskich kolarzy w latach 70. W 1981 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Od 1987 rozgrywany jest kolarski wyścig poświęcony jego pamięci – Memoriał Lecha Cergowskiego. Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 174-4-39).