Krystyna Czesława Paluszyńska-Daszkiewicz
Biografia
Krystyna Czesława Paluszyńska-Daszkiewicz urodziła się 12 marca 1924 roku w Toruniu jako córka powstańca wielkopolskiego i uczestnika wojny polsko-bolszewickiej.
Podczas II wojny światowej była przetrzymywana w „obozie przejściowym” przy ulicy Łorzeńskiej w Toruniu; od 1941 przebywała na obszarze Generalnego Gubernatorstwa, gdzie została wywieziona wraz z rodzicami. Pobierała nauki w Gimnazjum im. Adama Czartoryskiego i działała w Armii Krajowej od 1942 do 1945.
Pod koniec wojny służyła w oddziale partyzanckim AK pod dowództwem „Lechity”. Przed wkroczeniem Armii Czerwonej w 1944 funkcjonowała przy tworzeniu polskiej administracji w Kazimierzu Dolnym. Po wojnie zdała egzamin dojrzałości w Liceum im. Stefana Żeromskiego w Toruniu, a następnie podjęła studia na kierunku prawa na Wydziale Prawa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Podczas studiów odnosiła sukcesy w konkursach krasomówczych i została asystentką w Katedrze Prawa Karnego UMK.
W 1951 obroniła doktorat. Po likwidacji Wydziału Prawa toruńskiej uczelni przeniosła się na Wydział Prawa Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie była kolejno młodszym asystentem, starszym asystentem i adiunktem. W 1959 została docentem, w 1971 uzyskała tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1977 tytuł profesora zwyczajnego. Podczas stanu wojennego 1981–1983 była obrońcą w procesach studentów i pracowników uczelni. Publikowała w czasopiśmie „Palestra”.
Głównymi tematami jej pracy naukowej były: prawo karne, patologia społeczna, odpowiedzialność karna za niemieckie zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości, zbrodnie ustrojów totalitarnych, nadużycia władzy, kwestie reformy prawa karnego w Polsce, sprawa uprowadzenia i zamordowania ks. Jerzego Popiełuszki (była obserwatorem całego procesu morderców duchownego prowadzonego w Toruniu i Warszawie).
Jej mężem był prof. zw. dr. hab. Wiesław Daszkiewicz, także pracownik naukowy UAM (1927–2013), z którym miała dwóch synów: Pawła (lekarz, dyrektor Szpitala Klinicznego im. Karola Jonschera w Poznaniu) i Piotra.
26 lutego 2025 została pochowana na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu.
Wydała szereg prac z zakresu prawa karnego i była aktywną uczestniczką życia naukowego i obywatelskiego w Polsce.