Karol Dominik Jacobi
Biografia
Karol Dominik Jacobi urodził się w Toruniu 2 października 1779, był malarzem toruńskim wywodzącym się z wielopokoleniowej rodziny malarzy cechowych. Był synem Jana Bogumiła i Ewy z Michałowskich i kształcił się w warsztacie ojca. 6 grudnia 1796 złożył w toruńskim cechu malarzy i rzeźbiarzy pracę czeladniczą – rysunek Zeusa, a w kwietniu 1805 przydzielono mu temat pracy mistrzowskiej - obrazy Święta Rodzina i Tidaemida, które przedłożył 18 maja tego samego roku.
Następnie prowadził w Toruniu własny warsztat, wykonując przede wszystkim zlecenia rzemieślnicze. Angażował się także w życie społeczne miasta, będąc członkiem kolegium magistrackiego oraz rady parafialnej kościoła św. Jakuba na Nowym Mieście.
Jego twórczość artystyczna nie jest znana; prace mistrzowskie nie zachowały się. Janina Kruszelnicka przypisuje mu autorstwo Portretu Eugenii (Joanny?) ze Zboińskich Piwnickiej, przechowywanego w Muzeum Okręgowym w Toruniu. Obraz olejny na płótnie powstał w drugiej ćwierci XIX wieku; związki rodzinne z Piwnickimi oraz fakt, iż Dominik Piwnicki był ojcem chrzestnym jednego z jego synów, sugerują autorstwo Jacobi. Portret ten ukazuje romantyczny typ portretu, z ubiorami stylizowanymi na historyczne i melancholijną pozą przy lekturze listu; perspektywa wnętrza i drobiazgi nie zawsze odzwierciedlały warsztat.
Karol Dominik Jacobi był dwukrotnie żonaty - najpierw z szlachcianką Marianną z Cętkowskich (Cetkowskich), potem z Petronelą Kościńską. Z pierwszego małżeństwa mieli dwóch synów: Jana Bogumiła (1806–1884) i Feliksa Antoniego (1812–?), oboje malarze i przez pewien czas uczniowie w warsztacie ojcowskim. Uczył się także w tym warsztacie (także u brata Karola Dominika, Jerzego Wojciecha) oraz od Walentego Jacobi. Zmarł w Toruniu 2 sierpnia 1842.