Bogdan Głębowicz

Historyk, profesor
19.08.1929 01.07.1974 Toruń

Biografia

Bogdan Głębowicz urodził się 19 sierpnia 1929 r. w Toruniu, w rodzinie Jana, naczelnika wydziału w Pomorskiej Izbie Rolniczej w Toruniu, i Wandy z Grzybińskich. W rodzinnej mieście ukończył trzy klasy szkoły powszechnej. Po wybuchu II wojny światowej został wysiedlony z Torunia; okupację niemiecką przetrwał w Sandomierzu i Kielcach.

W 1945 r. ukończył czwartą klasę gimnazjum w Kielcach, po czym powrócił do Torunia. Uczęszczał do I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika, gdzie złożył egzamin dojrzałości w 1947 r. Następnie podjął studia historyczne na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika, broniąc w 1952 r. dyplomu pod kierunkiem Ryszarda Mienickiego. Na tej samej uczelni doktoryzował się w 1960 r. (rozprawa Przemysł i rzemiosło gdańskie w latach 1770–1814, przygotowana pod kierunkiem Jadwigi Lechickiej) oraz w 1967 r. uzyskał habilitację (rozprawa Realizacja reformy rolnej PKWN w woj. pomorskim w latach 1945–1948).

Do 1950 r. był etatowym pracownikiem Związku Harcerstwa Polskiego, następnie przez rok uczył w Liceum Ogólnokształcącym Towarzystwa Przyjaciół Dzieci w Toruniu. W latach 1951–1952 był pracownikiem etatowym Wydziału Szkolno-Harcerskiego Zarządu Wojewódzkiego Związku Młodzieży Polskiej w Bydgoszczy.

Od 1952 r. pracował na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika, początkowo jako aspirant w Katedrze Historii Polski, następnie starszy asystent (1956), adiunkt (1956) i docent (od 1967) w Katedrze Historii Polski i Powszechnej XIX i XX wieku. Kierował na uczelni Studium Nauk Politycznych.

W 1971 r. przeszedł do pracy w Wyższej Szkole Nauczycielskiej w Bydgoszczy, gdzie jako docent (potem profesor nadzwyczajny) kierował Zakładem Nauk Politycznych, a także pełnił funkcję rektora uczelni, która już po jego śmierci została przemianowana na Wyższą Szkołę Pedagogiczną, a w 2005 r. weszła w skład nowo utworzonego Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego.

Był żonaty z Marią z domu Konkol (1934–1977). Ojciec Magdaleny.

Zmarł śmiercią tragiczną wraz z żoną Marią i dyrektorem WSN-u mgr Remigiuszem Kołodzińskim - wypadek samochodowy w Szadłowicach k. Inowrocławia 1 lipca 1974 r. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym nr 1 przy ulicy Grudziądzkiej w Toruniu (sektor F-7-1).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Doktorat z historii uzyskany w 1960 r. na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika.
Habilitacja w 1967 r. na UMK (rozprawa Realizacja reformy rolnej PKWN w woj. pomorskim w latach 1945–1948).
Kierował Zakładem Nauk Politycznych i pełnił funkcję rektora Wyższej Szkoły Nauczycielskiej w Bydgoszczy.
Monografia Brześcia Kujawskiego (1970, redaktor i współautor).
Nagroda WRN w Bydgoszczy I stopnia za wybitne osiągnięcia w dziedzinie nauki (1969).

Ciekawostki

Zginął w wypadku samochodowym w Szadłowicach k. Inowrocławia 1 lipca 1974 r., razem z żoną Marią i dyrektorem Remigiuszem Kołodzińskim.
Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym nr 1 przy ulicy Grudziądzkiej w Toruniu (sektor F-7-1).
Był żonaty z Marią Konkol; miał córkę Magdalenę.

Udostępnij