Andrzej Bądkowski
Biografia
Andrzej Bądkowski urodził się 19 czerwca 1946 r. w Toruniu jako syn Tadeusza Bądkowskiego i Anny z domu Sowińska. W młodości wychowywał się w Słupsku, uczęszczał do szkoły podstawowej, a następnie do I Liceum Ogólnokształcącego, które ukończył w 1965 roku. W latach 1965–1969 studiował technologię chemiczną na Politechnice Gdańskiej.
Po studiach podjął pracę w Wyższej Szkole Morskiej w Gdyni. Przez kilka lat był pracownikiem naukowo-dydaktycznym i pełniącym obowiązki wykładowcy. Zajmował się tematyką materiałów niebezpiecznych na statkach, najpierw w zespole Fizyki i Chemii, a następnie w Centrum Doskonalenia Kadr Oficerskich Floty Handlowej. Należał do senatu Wyższej Szkoły Morskiej, w której był zatrudniony do 1973. W tym samym roku rozpoczął pracę w Instytucie Morskim, a następnie został zatrudniony w Instytucie Kształtowania Środowiska w Gdańsku. Zajmował się oceną rozprzestrzeniania zanieczyszczeń w morzu. W latach siedemdziesiątych zaczął specjalizować się w problemach związanych z bezpieczeństwem chemicznym oraz organizacją i techniką zwalczania awarii chemicznych na wodach powierzchniowych i lądzie, o różnych skalach natężeń.
Od 1976 r. kierował akcjami ratowniczymi w zakresie zagrożeń chemicznych, m.in. w Mielcu na Wisłoce, Noteci, w Poznaniu, Wronkach, Chorzowie i Białymstoku. Wypracował koncepcję zakładowego i terenowego ratownictwa chemicznego oraz ekologicznego.
Od 1989 r. został prywatnym przedsiębiorcą i wraz z żoną założył i prowadził przedsiębiorstwo EKOS w Gdańsku. Jest autorem publikacji specjalistycznych i opracowań dotyczących substancji niebezpiecznych, w tym Zbioru kart charakterystyki dla ponad kilku tysięcy różnych substancji i mieszanin chemicznych. Współpracował z periodykiem ogólnopolskim Atest oraz kilkoma innymi czasopismami specjalistycznymi.
W 1990 r. został wybrany z ramienia Komitetu Obywatelskiego do Rady Miasta Gdańska pierwszej kadencji (1990–1994) i objął funkcję wiceprzewodniczącego Rady Miasta Gdańska. Jako delegat reprezentował ją m.in. we Francji, Danii, Szwecji, Wielkiej Brytanii i Niemczech. W latach 1994–1995 był stypendystą Uniwersytetu Erasmusa w Rotterdamie. Po powrocie do Polski założył Towarzystwo Gdańsk-Niderlandy, którego w latach 1999–2006 był prezesem.
Wybrane publikacje obejmują podręczniki i materiały informacyjne dotyczące substancji chemicznych, ochrony zdrowia i bezpieczeństwa na pracowników oraz środowisku.
Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. Zmarł w 2020 roku w Gdańsku.