Alojzy Górecki
Biografia
Alojzy Górecki (ur. 12 czerwca 1910 w Toruniu, zm. 31 maja 1971 w Nowej Soli) był polskim duchownym katolickim, proboszczem w Dzierżoniowie i Nowym Miasteczku, autorem artykułów religijnych.
Był synem Józefa i Walerii z Cywińskich. Studia teologiczne odbywał w seminarium ojców redemptorystów w Tuchowie; święcenia kapłańskie otrzymał 20 kwietnia 1935 w Tarnowie.
Początkowo pracował jako misjonarz w Toruniu i Warszawie, a w 1942 r. został kapłanem archidiecezji lwowskiej i powierzono mu obowiązki wikariusza w Uściu Zielonym.
Od 1944 r. był administratorem parafii Przydonice, potem parafii Góra (diecezja włocławska).
Po wojnie pracował jako duszpasterz na Dolnym Śląsku. Był kolejno wikariuszem w Żarowie i Żórawinie. W latach 1951–1957 był proboszczem w Dzierżoniowie, gdzie pełnił także funkcję dziekana. W 1958 przeszedł na probostwo w Nowym Miasteczku.
Ze względu na pogarszający się stan zdrowia na własną prośbę przeszedł na wcześniejszą emeryturę; ostatnie lata życia spędził w Nowej Soli. Tam zmarł 31 maja 1971 r. i został pochowany.
W latach 50. ogłaszał artykuły o tematyce religijnej we Wrocławskim Tygodniku Katolików. Opublikował m.in. Jak odmawiać różaniec? (1954, nr 41), Św. Pawła apostoł narodów (1954, nr 1), Grzechy, o których często zapominamy (1955, nr 19), O grzechu niewiedzy religijnej (1955, nr 31), Cześć Matki Boskiej w Kościele (1955, nr 44).